HISTORIA

Pomysł nabycia domu wypoczynkowego dla księży archidiecezji powstał na początku lat siedemdziesiątych, za Bp Henryka Gulbinowicza, ówczesnego administratora apostolskiego Archidiecezji w Białymstoku. Wówczas to nabyto posesją nad jeziorem Studzienicznym, na której znajdował się wiejski dom czteroizbowy, studnia i stodoła. W wyniku rozbudowy domu powstały dodatkowe pomieszczenia, takie jak kuchnia, jadalnia i sanitariaty. Jeden z pokoi został zamieniony na kaplicę. Dom został wyposażony we wszystkie sprzęty, niezbędne dla jego funkcjonowania w nowej roli. .Potrzebne w tym celu środki finansowe zapewnił biskup Hubrych z Magdeburga. W prace nad adaptacją obiektu zaangażowali się, oprócz samego Bp. Gulbinowicza, jego sekretarz, ks. Henryk Glinko, ks. Antoni Kochański, ks. Kazimierz Wilczewski i ks. Tadeusz Krawczenko. Zostały wykonane prace stolarskie i umożliwiony został dostęp do jeziora. Powstały ośrodek, oddany do użytku w 1973 r., mógł zapewnić względnie dogodne warunki przebywania i odpoczynku dla 9 księży.

Ponieważ w tamtych czasach obiekt tego typu nie mógł wówczas być zarejestrowany na osobę prawną lub instytucję kościelną, formalnie jego właścicielem został ówczesny kanclerz Kurii, ks. Edward Kisiel.

W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych korzystali z niego, zwłaszcza w pierwszych latach użytkowania, księża archidiecezjalni, ale nie tylko. Do Studzienicznej przyjeżdżał na wakacje Ksiądz Prymas Stefan Wyszyński. Parokrotnie także przebywał w nim prof. Stefan Świeżawski z rodziną. Bywali również goście z Niemiec i innych krajów. Jeden z pokoi był zarezerwowany dla kardynała Karola Wojtyły, który jednak nigdy w nim nie zamieszkał.

Bp Edward Kisiel zadbał, ażeby ośrodek, zgodnie ze swoim przeznaczeniem, służył zwłaszcza księżom archidiecezji. Oni stali się z czasem jego głównymi gośćmi. Niektórzy z nich, zwłaszcza starsi, każdego roku w miesiącach letnich spędzali tam dłuższy lub krótszy czas wypoczynku.

W roku 2008 ta nieruchomość stała się własnością Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku. Wówczas to zrodził się pomysł aby wyremontować dom, rozbudowując do i dostosowując do aktualnych norm i standardów, tak, aby mógł służyć większej ilości gości, zapewniając warunki do rekolekcji i odpoczynku.

Podjęte zostały różne próby skorzystania z funduszy unijnych, niestety bezskutecznie. Pojawiły się jednak osoby, które zaoferowały swoją pomoc oraz sponsorzy i ofiarodawcy. Niebawem wykonany został projekt przebudowy istniejącego domu. W maju 2010 r. wydane zostało pozwolenie na prace budowlane.

Dom, który zostaje oddany do użytku zmienił całkowicie swój wygląd. Jest w nim w obecnej chwili 12  dwuosobowych i jeden czteroosobowy pokój z łazienką, 9 pokoi dwuosobowych z dwoma wspólnymi łazienkami, piękna kaplica, refektarz, sale rekreacyjne, a dzięki życzliwości sąsiada również dostęp do malowniczego jeziora.